Uściślenie mocy i osi cylindra oraz korekcji sferycznej

Celem komputerowego badania wzroku (badania za pomocą autorefraktometru) jest jedyne określenie rzędu wady refrakcji. Dodatkowe dane uzyskiwane w tym badaniu to istnienie astygmatyzmu i oś cylindra. Z wydrukiem z autorefraktometru w żadnym razie nie wolno udawać się wprost do optyka – to nie jest recepta! Badanie, którego efektem będzie recepta na okulary, w gruncie rzeczy dopiero się zaczyna. Zapisane na wydruku parametry powinien uściślić optometrysta poprzez zrobienie dodatkowych testów oraz podmiotowe badanie wzroku (wad refrakcji). Spotkanie z optometrystą trwa co najmniej pół godziny. Dobry fachowiec nie tylko zrobi badania foropterem, ale będzie zadawał sporo pytań o wasz tryb życia. Nie, nie jest to ciekawość ani przesłuchanie. Będzie on próbował ustalić jakie są wasze rzeczywiste potrzeby wzrokowe. Po badaniu ostrości wzroku, specjalista ustali kolejno dla każdego oka po kolei najpierw korekcję sferyczną, a jeśli będzie to konieczne, także korekcję cylindryczną.

Korekcja sferyczna i korekcja cylindryczna

Dobór korekcji sferycznej wykonywany jest na tablicach służących do badania ostrości wzroku.
Jeśli stwierdzony zostanie astygmatyzm, używa się przypominającej tarczę zegara tak zwanej figury promienistej. Przy dużych wartościach astygmatyzmu optometrysta wprowadza przed oko soczewkę okularową, której zadaniem jest rozmazanie obrazu. Patrząc przez taką soczewkę, pacjent musi ustalić czy któraś z linii jest wyraźniejsza od pozostałych. Umożliwi to dobór korekcji tak, aby wszystkie linie były widziane tak samo wyraźnie.

Korekcja sferyczna potrzebna jest w przypadku krótkowzroczności i dalekowzroczności, natomiast cylindryczna w przypadku astygmatyzmu. Odpowiednie testy pozwalają więc wprawnemu optometryście na bardzo precyzyjne uściślenie korekcji, wykrycie astygmatyzmu i bezbłędne określenie osi cylindra.

Trudności w doborze okularów

Pacjenci z dużymi wadami wzroku oraz ci, z uwagi na ubytki w polu widzenia, określani jako słabowidzący nie zawsze dobrze tolerują tunelowe widzenie podczas badania w foropterze. W ich przypadku zasadnym jest ustalenie ostatecznej korekcji w ramce próbnej. Foropter używany jest tylko do badania wstępnego. Do uściślenia mocy i osi cylindra stosuje się, w zależności od ostrości wzroku,  cylinder krzyżowy +/–0,5 , +/–0,75 lub nawet +/–1,0.

Czasem zdarza się, że nagle komfort widzenia pacjenta pogarsza się, choć nie umie on sprecyzować na czym to pogorszenie polega. Jeśli np. przy małym astygmatyzmie nie zostało zrobione uściślenie osi cylindra albo wada wzrosła i nastąpiła zmiana osi, pacjent może mieć wrażenie, że coś nie gra – np. czuje się chodził po kołyszącej się powierzchni. Dlatego podczas każdej wymiany okularów powinno się sprawdzać komfort widzenia w jednej i drugiej osi – tej, która była w okularach noszonych do tej pory oraz w planowanych nowych. Często przy zmianie mocy cylindra oraz osi może pojawić się przejściowy dyskomfort, który jednak z czasem ustępuje. Jeśli nie mija, konieczne jest uściślenie mocy i osi cylindra oraz korekcji sferycznej.

Warto pamiętać, że prawidłowe dobranie okularów korekcyjnych może w indywidualnych przypadkach nastręczać nieco trudności. Dobry optometrysta tak długo prowadzi uściślające badania, aż znajdzie optymalne rozwiązanie kłopotów pacjenta. Dlatego dobrze chodzić do jednego specjalisty, który zna naszą historię i umiejętnie porusza się w gąszczu licznych danych na temat stanu naszego wzroku.