Określenie ostrości wzroku bez korekcji lub w obecnej korekcji

W praktyce klinicznej za prawidłową uważa się ostrość wzroku 1,0 – oznacza to, że pacjent czyta 10/10 rzędów optotypów (znaków na podświetlanej lub tekturowej tablicy). Jednak niektórzy z nas są w stanie przeczytać jeszcze niższe rzędy i ich widzenie może być wtedy opisywane jako 1,25; 1,5 a nawet czy 2,0. Opisane wyżej parametry dotyczą określenia ostrości wzroku bez korekcji. Jeśli jednak już pojawiamy się u optometrysty, to zazwyczaj nie po to, żeby potwierdzić swój sokoli wzrok, a wykryć jego wadę, która utrudnia nam codzienne funkcjonowanie.

Najczęściej diagnozowane wady wzroku

Najczęściej diagnozowane wady wzroku to krótkowzroczność, nadwzroczność (dalekowzroczność) i/albo astygmatyzm. W każdym przypadku potrzebna jest korekcja – musimy dobrać soczewki okularowe bądź kontaktowe. Dobór odbywa się metodą subiektywną, gdy Pacjent właśnie widzi optymalnie, nie odczuwa żadnego dyskomfortu, nie ma objawów dystorsji czyli nie pojawiają się zniekształcenia przestrzenne. Ten ostatni problem dotyczy przede wszystkim osób, które borykają się z astygmatyzmem.

Określenie ostrości wzroku bez korekcji powinno się przeprowadzić u każdego dziecka rozpoczynającego naukę w szkole. Nawet jeśli maluch nie zgłasza żadnych problemów z widzeniem, warto znać stan jego układu wzrokowego. Ogromne zdolności akomodacyjne oraz niespecyficzne objawy wad wzroku (bóle głowy, tarcie powiek, kręcenie głową, niechęć do kolorowania, siadanie zbyt blisko telewizora/komputera…) mogą uśpić czujność rodziców i w razie kłopotów szkolnych pchną diagnostykę na niewłaściwe tory (pedagog, psycholog). Wczesna diagnoza i ewentualna korekcja okularowa pomoże zapobiec trudnościom szkolnym dziecka i znacznie ułatwi funkcjonowanie całej rodziny.

Badania okulistyczne dla kierowców

Określenie ostrości wzroku bez korekcji oraz w obecnej korekcji to jeden z pierwszych elementów badania okulistycznego, któremu poddawani są kandydaci na kierowców. Każdy, kto chce zasiąść za kierownicą musi obowiązkowo przejść pełne badanie okulistyczne, na które składa się bardzo szczegółowy wywiad. Okulista zapyta nie tylko o nasze subiektywne odczucia dotyczące widzenia, ale także o choroby mające wpływ na układ optyczny, np. cukrzycę czy nadciśnienie a także problemy okulistyczne występujące w najbliższej rodzinie, np., zaćma, jaskra. Kandydat na kierowcę przejdzie więc badania, które mają celu:

  • określenie ostrości wzroku bez korekcji
  • określenie ostrości wzroku z aktualną korekcją
  • określenie ewentualnej wielkości zmiany korekcji, jeśli zachodzi wyraźne wskazanie
  • określenie obuocznej ostrości wzroku po ostatecznej korekcie
  • określenie pola widzenia
  • stwierdzenie zdolności rozpoznawania barw
  • stwierdzenie zdolności widzenia zmierzchowego
  • określenie wrażliwości na olśnienie

Potrzeba kolejnej korekty

Jeśli nosimy okulary już bardzo długo, zdarza się że zapominamy jaka jest moc soczewek. Kiedy więc udamy się na wizytę kontrolną, okulista lub optometrysta dokona określenia ostrości wzroku w obecnej korekcji a potem – jeśli wada wzroku uległa zmianie – będzie dążył do wybrania nowych soczewek uwzględniających zaistniałe potrzeby. I znów: w przypadku pogłębienie się krótko- bądź dalekowzroczności, pacjent poczuje się tylko lepiej. Jeśli jednak w grę wchodzi dodanie cylindrów albo korekcja nowo wykrytego cylindra, adaptacja jest trudniejsza, wynikające z doświadczanych przez pacjenta objawów dystorsji z tego powodu, jeśli wykryty cylinder ma dużą wartość, koryguje się go stopniowo.